Aikidoka traint ware wezen van kosmische krachten

Er zijn veel momenten waarop mensen overwegen om te stoppen met aikido. Ook ik heb er vele malen serieus aan gedacht te stoppen. Sommigen geven het zelfs vooraf aan: na de zwarte band stop ik ermee. Een zwarte band kan je natuurlijk gewoon kopen in de winkel voor een paar euro, dus dat kan nooit het doel zijn? Met welke intentie zijn we eigenlijk aan aikido begonnen? Daar val je dan op terug. Intentie is niets anders dan gerichte aandacht. Een gedachte treedt het veld van bewustzijn binnen en als je er een actie op zet dan krijgt het vorm. Je kunt niets scheppen zonder een centrale gedachte, niets kan bestaan zonder een middelpunt. Chaos zou je kunnen omschrijven als het ontbreken van een middelpunt. Het hele universum bestaat uit maar twee krachten die werkzaam zijn. Van het middelpunt weg en naar het middelpunt toe. Op elkaar inwerkend geven zij direct een derde heel fundamentele beweging: circulair rond het middelpunt bewegend. Uiteindelijk is deze beweging het beste te omschrijven als een lemniscaat, een liggende acht. Onbewust verinnerlijkt elke aikido beoefenaar fysiek en mentaal dit ware wezen van kosmische krachten.

De wet van dynamiek, die laat zien dat polen wel uitersten zijn, maar geen tegenstellingen. En dat de beweging ertussen ze als zodanig verbindt. Deze wet staat in het teken van voortdurende afwisseling. Energie beweegt in cirkels en daarmee is alles tegelijk ook aan het terugkeren naar dat Ene Middelpunt. De twee bewegingen zijn dus in feite één. Op ervaringsniveau ervaren we wel degelijk polen, zoals vreugde en pijn, liefde en angst. Ons leven lijkt steeds langs deze uitersten te gaan. We komen eenzaamheid en gezamenlijkheid tegen, we voelen minderwaardigheid en waardigheid… Wanneer we ons niet tegen de doorgaande beweging verzetten, niet stagneren, is er eigenlijk niets aan de hand. Leven is bewegen, bewegen is leven. Deze kosmische krachten zijn geen geboden of verboden, geen religie of geloof. Ze zijn er en werken gewoon. Er is wel een keus. Je kunt met de wetten mee of tegen de wetten in leven. Tegen de stroom van de wetten in leven kost energie, moeite en pijn. Met de wetten meeleven geeft je vloeiendheid, vreugde en vervulling. Bijzonder is dat aikido je door het leven leert meebewegen volgens deze universele wetten.

Het tweetal van inzicht en ervaring vormt samen ook zo’n lemniscaat. Het is voor mensen de voorwaarde om te kunnen leren hier op aarde, door middel van het maken van keuzes en door daarop te reflecteren, en zo te groeien in het bewustzijn. Dankzij het middelpunt is er een verbinding en evenwicht in elk systeem. Ook ieder van ons heeft een middelpunt, een centrum, een ziel, een hart. Carl Jung noemt dat het ‘individuatiepunt’ als het punt waar we ons Zelf kunnen realiseren. De weg is dus eerst afdalen in jezelf, naar het centrum, en dan weer naar boven komen en weer weg van het middelpunt bewegen. Zo krijg je ook alles wat je geeft in aikido ook onmiddellijk weer terug van die ander. Het middelpunt heeft daarmee een sterk helende en samenbindende kracht, maar de weg daarnaar toe gaat echter nooit vanzelf. Elk archetypische helden verhaal gaat over dit soort ontwikkelingen bij mensen. De held gaat de wereld in en komt tegenslagen en beproevingen tegen. Die zijn echter niet bedoeld om de held aan twijfelen te brengen en te laten terugdeinzen, maar juist om hem sterker te maken en te doen beseffen dat hij er goed voor is toegerust.

Evolutie of groei vindt sprongsgewijs plaats via de afwisseling van chaos naar een nieuwe orde. Ook in je persoonlijke leven kan er chaos ontstaan als het verlies van je baan, partner, huis et cetera. Het is iets als ‘De koning is dood, lang leve de koning.’ Wat betekent: de oude vorm wordt afgelegd en het leven gaat voort in een nieuwe vorm. Jung wist al dat je vanuit een middelpunt meesterschap kunt bereiken. Meesterschap kun je in het leven omschrijven als het vermogen om steeds gecentreerd te blijven en vanuit een innerlijk middelpunt te handelen. Door de chaospoort heen van het lagere denken naar een hoger niveau: inzicht. Meesterschap is het overstijgend middelpunt bereiken in een situatie. Dat is vrij zijn, kalm zijn, vredig zijn, zonder oordelen en zonder angst. Als intentie is aikido voor mij de as van deze wenteltrap. Elke aikido graad is vergelijkbaar met de wenteltrap verder omhoog lopen bij een hogere etage aankomen. Waarna je nieuwe eigenschappen en kenmerken gaat vertonen die er daarvoor nog niet waren. Dat maakt aikido zo waardevol voor hen die doorgaan: hun vaardigheden, innerlijke vrijheid, kracht, uitstraling en uitzicht nemen telkens toe.

Bovenstaande tekst is geïnspireerd op het fantastische ‘Boek van de Universele Wetten’ van Willem Glaudemans.

2018-03-23T22:19:30+00:00 23 maart, 2018|Nieuws, Uncategorized|